21 - Change and Rearrange

I can't have a smooth flow. I can't find the steady point. I always tend to go back to start. Refresh. Start with a clean sheet of paper. No continuous progress. Point zero. Again, and again, and again... According to John Maxwell, in his book, Be All That You Can Be, continuous changing and rearranging can help an individual develop his way of living. And I mean in all aspects of life. I have tried to follow that rule, but I kept on failing. Hmm, not actually. I guess I just tend to slack most of the time. Productivity comes when an individual is able grasp time in his hands, having control of every golden moments that is offered in front of him.

Change and rearrange, evolving patterns of life towards success.

20 - Most Gorgeous Man and Filipino Counterpart

Mr. India was voted as the most gorgeous man on the planet today.

And his Filipino counterpart...












Hindi ako makahinga.

Tubig...

Please...

19 - Hell is Breaking Loose

Nararamdaman ko na ang pagbuka ng lupa. Mainit sa baba. Mapula. Parang gusto akong lamunin. Unti-unti ko nang nararamdaman ang mga hell days, which will eventually lead to hell weeks, and of course hell months. 'Wag naman sanang hell academic year. Hindi ko na ata kakayanin yun.

Kinakapalan ko na ang balat ko. Dapat stressproof ang katawan ko. Pero tao lang ako. Tinatamaan din ng pagod. Alam ko hindi ako ang pinakabusy na tao sa mundo. Pero lahat tayo, may kanya-kanyang pinagkakaabalahan, kanya-kanyang problema.

Sa totoo lang, nagsisimula pa lang ang kalbaryo. Ang dami nang naka-line up sa work queue ko. Pati promise queues ko halos umaapaw na. Ang tendency tuloy ay nakakalimutan ko ang mga dapat gawin. Tulad ngayon, habang tinatype ko ang blog na ito, may mga bagay akong dapat na inaasikaso. kaso hindi ko lang talaga maalala. Kailangan ko pang gawing personal reminder si Cai. Pero siyempre hindi ko dapat gawin yun. Sabi niya, gumawa daw ako ng list. Hindi puro alarm sa cell phone. Tama siya. Kaya naman nagprint ako ng task list. Kaso ang problema hindi ko nga maalala yung mga gagawin ko. Haha! Kakabaliw naman. Pero in fairness nakabuo ako ng eight tasks for the day na hanggang ngayon ay isa pa lang ang nagagawa ko. Alas singko na ng hapon.

Isa pang problema sa akin yun. Nakasanayan kong magtrabaho sa gabi. kasi lagi akong umuuwi sa bahay ng late. Gabi na nakakapgsimula. So kahit weekend, bumibira lang ako nang husto kapag madilim na. Happy go luck pa pag nasisilayan pa ang liwanag sa labas. Dapat kong alisin yun sa sistema ko.

Kailangan ko atang mag-yoga. Breath, reflect, relax, chorvah, chenes. Kailangan ko ng rejuvination potion, or any invigorating auras. Wah! Baliw na ata ako. Sige, hanggang dito na lang muna. Magpapakain pa ako ng sisiw. Para naman mabawasan na mga gawain ko sa tasklist.

18 - Who's This Kid?

Sino itong batang ito?
Hindi ako yan.. promise.
Kadiri yung hair niya.. curly.
Yuck. Taba ng face.
Sino ba yan?
Nakakahiya naman yan.
Hindi ako yan.

17 - War Isn't Over Yet

Tuwang-tuwa ako nang mausog ang exam namin sa CS 131. Actually hindi pa talaga ako handa nung araw na yun. Ipinasa-Diyos ko na lang. Wahehe. Hindi naman masyado. Medyo geared-up naman ako for the "quiz", as my Prof calls it. Pero sobrang thankful talaga ako nang malaman kong hindi kami matutuloy. Nagkaroon ako ng pagkakataong makapaghanda pa nang mas mabuti para sa laban.

Pumatak ang sumunod na araw. Walang klase. Nakakatawa dahil hindi man lamang ako humawak ng notes sa 131. Hindi ako umusad. Kinabahan na naman ako, dahil baka kinabukasan ay ituloy na ang "quiz". (Hindi ko talaga matanggap na quiz siya, although three items lang daw siya.. huwaat!?)

Thank goodness. Next week pa ang "quiz", (quote and quote). Mabuhay ang mga tamad. Joke lang. Magsisipag na ako. Sisimulan ko sa pagwawalis ng bahay. Tapos, susundan ko ng kaunting pagtanggal ng alikabok sa mga abubot. Tapos susundan ko ng pagliligpit ng kama, at paghiga dito matapos ayusin. Tapos matutulog. Gigising at lalamon. Tapos gagawa ng walang kwentang blog tulad nito. Tapos sleep ulit. Sarap. Ayun. masipag na siguro ako sa lagay na iyon. Joke lang ulit. Promise magsisipag na ako. Paghahandaan ko nang mabuti ang naudlot na eksaminasyon. Cross my heart.

The rain kept falling.
The angry clouds continuously gave viscious smiles.
The strong breeze made huge impacts.
The War isn't over yet.
It hasn't even started.
Droplets of water came sliding down my unscathed blade.
I haven't even made a single slice nor dice.
The cutting edge is simply blood-free.

16 - The Battle

Stressed, pressured, paranoia. What else? Our first exam is fast approaching. I'm not yet prepared. The war will begin but I haven't furnished my buckler and blade. My boots are too tight. My armor seems so heavy. Mr. Bed is singing kryptonite songs and it seems like I'm losing grip, ready to fall into pieces. Last night, I picked up my axe; I swung it several times, hit a few obstacles but eventually gave up. I lost a lot of blood. My sweat is flowing like crazy. Mr. ZZZ won again. I gave up. Today is a new day. The battle field is clear, ready to get messed up again. I packed myself with caffeine, my crosshair is ready to point. Locked and loaded. War paint all over my face. One grueling night of madness, I'm ready for it. Tomorrow shall rise, and so am I. I won't back down. I'll step up to the plate. I shall raise my flag up high.

Laban kung laban!

Manny! Manny! Manny!