7 - Randoms in a Blackhole One

Writing was never a part of my menu. I'm not a man of lustrous wordings. I’m just a mere, practical dude who often ignores the beauty of a pen and a paper.

I am a person who throws aside the wonders brought to life by the leaves of a book. Damn, how I wish I could just breeze through a thick novel in a snap. Or perhaps scribble for a while without noticing that I have already formed a piece ready to be published.

Random thoughts. Cure for the sickness caused by boredom.

70,000. What’s in that number? Why do we have to pass through the number 70,000 before reaching 70,001? Is there a law stated from above that we should cross the 70,000 mark before settling for 70,001? None! Nonthin’. Zero.

What if our feet are made of rollers/wheels? Will the word “step” exist? Or “run”?
“Hey, I’m sorry, wasn’t able to catch the guy, he rolls fast.”
“PE teacher: Our lesson for today is rolling.”
“Roll for your lives! Godzilla is coming!”

What is the first thing you’re going to do when you find out that your eyes are gone?
I’ll sleep.

6 - Stomach Aches

My stomach/intestines/digestive system won't let me sleep. This creepy feeling kept buggin' me for almost 12 hours straight. Stupid me. Until now, I haven't taken in a single dosage of Imodium or Diatabs (paki-forward na lang yung sponsorship fee ko sa account number: 53301473588). I want to open up my intestines and beat the living hell out of them. Or my stomach maybe? Or perhaps an ass kickin' on my ass? Hmm. Let me think about it.

Pero ngayon OK na ako. Peace tayo digestive tract. Nagbibiro lang ako, wag kayo magagalit.

5 - Some Stuff

1. Optical Mouse - Ang olats na ng mouse ko dito. Wala pang scroller.
2. RAM (256mb or 512mb) - Mabagal PC ko. Kakalagay ko lang ng 256mb. Balak ko pang dagdagan.
3. Video Card - Sa ngayon hindi pa naman siya nauulit. Pero a few weeks ago nagcracrash yung video ko. Basta. Sumasabog yung kulay. Nagkakaroon ng lines. Kadiri.
4. Bigger Monitor - Mas feel ko ang mas malaking monitor. 14/15" lang ata tong sa akin.
5. 80 Gigs hard disk - Bigger capacity, more download files.
6. Flash disk (1 Gig) - Wahehe. Hindi nakuntento sa 128 mb na flash disk.
7. New flip-flops - Tag-ulan na.
8. Matibay na payong - Nasira na naman payong ko kahapon. Nilipad ng hangin.
9. Bagong cell phone housing - For a different look and feel.
10. 3D Accelerator - I really don't need this that much pero astig ang gaming kapag meron nito.
11. A new pair of jeans -Wala lang. Sawa na ko sa kurduroys ko. Pero hindi ko pa balak gawing rummage yun para sa FOPC.
12. Floral shorts - Yung malambot at masarap himasin.
13. New wrist watch -Yung manipis lang. Tsaka yung hindi bumabaho kapag napawisan. Hindi amoy bakal.

4 - Frustrated Artist

Senior kinder ako nang matanggap ko ang kauna-unahan kong award sa school.
Best in Art.

Naks. Napaka-academic ng award ko. Pero in fairness nung time na yun ko natuklasan na may skills pala ako sa pagdrawing at paggamit ng Crayola.
Sinanay ko ang aking sarili sa pamamagitan ng pag-color ng mga pictures sa textbooks namin. Favorite ko pa yung style na dark yung sides/outline ng figure tapos light lang sa gitna. Oh diba, kinder pa lang may lighting effects nang nalalaman. Ang taray.

Pagsapit ng Grade 1, tinanong ako ng teacher ko kung bakit hindi ako sumali sa Art Club. Eh ang husay ko daw sa Art. Sports Club kasi pinatos ko noon. Hindi ako mayabang.

So mula Grade 2 hanggang 5, Art Club ako.

Nga pala, Student Council Club ako nung Grade 6. Tumakbo kasi akong Auditor. Wala naman akong itinulong sa pag-unlad ng mga elementary students. Tuloy-tuloy akong nakalikom ng Art award hanggang Grade 5. Hindi ako mayabang.
Napakasaklap dahil kung kailan graduating na ako, doon pa ako walang Art award. Ang babaw noh? Naiiyak na ako. Ayan tumulo na.

(Teka, kuha lang ako ng tissue, hapdi ng mata ko.)

Anyway, nagsisi nga pala yung art teacher ko dahil binabaan niya ang grade ko sa art. Ako kasi yung isinabak sa National Sci-Art Comnpetition. Hindi ako mayabang. ½ illustration board. Oil pastel ang medium. Pero pwedeng gumamit ng indigenous materials. Binigyan ata kami ng mga dalawang linggo para gawin yun. Nagpatulong pa ako sa Ate ko. Garapalan.

Gumamit ako ng tela, ng tela at tsaka ng tela ng damit bilang indigenous materials. Astig.

Nagtravel pa kami ni Papa papuntang Manila (taga QC ako) para isubmit ang entry ko. Talo ako. End of topic.

Lalong nahubog ang aking galing at talento sa pagguhit at pagkulay nang tumuntong ako sa high school. Hindi ako mayabang. Promise. Marami akong sinalihang mga patimpalak. Ilan sa kanila ay napanalunan ko.

Bininyagan pa akong miyembro ng Art Wizards Trinity. Ilan kaya kami dun? Tatlo ata kami (pakibasa ulit yung word na trinity). Ayun. Nasubukan ko na ring sumabak sa inter-division competition. Inter-district din ata. Ginanap pa yun sa Quezon City Circle. Sa ilalim ng araw kami gumawa. Mainit, pero masaya naman. Talo ako. End of topic.

Bago magkolehiyo, sumagi sa isipan ko na i-take-up ang Fine Arts bilang kurso. Pero hindi ko ginawa. Pakiramdam ko, hindi ako nababagay sa kurso. Kaya tinake-up ko ang Computer Science. I found a new home.

3 years na akong nag-aaral ng Comsci sa UP Diliman.

Wala nang art competitions.

Hindi na rin uso ang art award kapag college ka na.

Sobrang bihira pa sa bihara na akong makahawak ng oil pastel. At sa tuwing ilalabas ko ang aking sketchpad at lapis, madidismaya lang ako. Hindi ako makakatapos. Tatamarin na lamang bigla.

Ang dami kong pinag-mayabang sa entry na ‘to.

Wala namang maipagmamalaki.

Sketchpad. Pencil. Oil pastel.